Galerie Tartuca

Nieuws & Exposities

28 t/m 30 december: expositie foto's Baron Wolman voor "Rolling Stone"

Naar aanleiding van de publicatie van het boek "Every picture tells a story… The Rolling Stone Years", is bij Galerie Tartuca op woensdag 28 t/m vrijdag 30 december 2011 van 15.00-17.00 uur een overzicht te zien van de foto’s die Baron Wolman maakte voor het beroemde blad "Rolling Stone" en die beeldbepalend waren voor de jaren zestig.

Wolman fotografeerde drie jaar lang voor het tijdschrift, in zijn studio in Haight-Ashbury maar vooral ook op locatie, tijdens concerten en festivals: Jimi Hendrix, Mick Jagger, Janis Joplin, Frank Zappa, Johnny Cash, Grace Slick, The Doors, The Who, The Grateful Dead – een nagenoeg complete lijst met de usual suspects van de jaren zestig. Wolmans stijl van fotograferen zette de toon voor de benadering die Rolling Stone ook in later jaren zou blijven volgen.

Wie was Baron Wolman?

In 1964 verhuisde freelance fotojournalist Baron Wolman met zijn vrouw, die balletdanseres was, naar Haight-Ashbury in San Francisco. "We wilden gewoon een appartement met uitzicht in een 'interessante' wijk, in de nabijheid van het centrum."

"Wie kon voorspellen dat onze buurt binnen een half jaar zou uitgroeien tot een nationaal symbool voor de sixties, dat we het voorrecht zouden hebben om op de eerste rij te zitten van een toneel waarop de vele dramatische veranderingen in onze maatschappij zich zouden afspelen."

Wolman kon evenmin vermoeden dat hij zou uitgroeien tot een van de fotografen die het gezicht van dat tijdperk mede zouden bepalen. In 1967 – hij was al dertig, verdacht oud in hippie-ogen – vroeg de 21-jarige journalist Jann Wenner hem mee te werken aan een nieuw op te richten tijdschrift, dat in woord en beeld verslag zou uitbrengen van de tijden die volop a-changin’ waren.

Wolman toonde zich bereid gratis te werken, in ruil voor een aandeel in het tijdschrift en op voorwaarde dat hij zelf het copyright van de foto’s behield. De naam van het tijdschrift: "Rolling Stone".

Drie jaar fotografie voor Rolling Stone

Wolman fotografeerde drie jaar lang voor het tijdschrift en zijn stijl van fotograferen zette de toon voor de benadering die Rolling Stone ook in later jaren zou blijven volgen. Wolman stopte volgens eigen zeggen omdat hij zijn belangstelling verloor toen "de muziekbusiness groter werd dan de muziek zelf."

De muzikanten zelf verloren hun argeloosheid tegenover de fotograaf, omdat ze zich meer en meer bewust werden hoe ze fotografie konden gebruiken om hun imago op te bouwen of te versterken. Weg was de intimiteit, voor Wolman een eerste voorwaarde. Tegelijk met de onschuld van de artiest verdween ook de journalistieke vrijheid van de fotograaf.

Net als zijn collega-fotograaf Jim Marshall noemt Wolman access (toegang) als belangrijkste voorwaarde voor een goede popfoto. Tijdens concerten fotografeerde hij op, achter of vlak voor het podium:

"Het is heel moeilijk om in een stilstaand beeld de actie van een concert vast te leggen. Je probeert iets te zien in het gezicht, de lichaamstaal, de belichting. Wat er gebeurt als ik tijdens concerten fotografeer, is dat ik me echt laat meevoeren door de muziek. Ik laat de muziek in mijn systeem doordringen, waardoor ik kan anticiperen op wat een muzikant gaat doen. Door te anticiperen kan ik een goede foto maken. Als ik wacht tot ik het juiste moment in mijn zoeker zie, is het al te laat. Het is bijna alsof ik zelf die muzikant daar op het podium ben. Ik ben aan één stuk high, los van de wereld."

Na Rolling Stone

Nadat hij Rolling Stone had overgelaten aan zijn opvolgster Annie Leibovitz (1970 – 1983), leidde Wolman een leven dat hij zelf beschrijft als mixing business with pleasure. Hij richtte het tijdschrift Rags op, gewijd aan straatcultuur en –mode, dat het dertien nummers zou volhouden. Nadien leerde hij vliegen, kocht voor vijfduizend dollar een oude Cesna en begon luchtfoto’s te maken. Het resulteerde onder meer in twee boeken, "California From The Air: The Golden Coast" en "The Holy Land: Israel From The Air". Hij richtte een uitgeverij op, Squarebooks, waar niet alleen zijn eigen boeken verschijnen ("Classic Rock & Other Rollers", 1992; "Superspan, The Golden Gate Bridge", met tekst van Tom Horton, 1997), maar ook boeken van andere fotografen, zoals "Woodstock 1969", samengesteld door Elliott Landy.

Baron Wolman is inmiddels bijna vijfenzeventig, maar als fotograaf zal hij eerst en vooral worden herinnerd door zijn drie jaren bij Rolling Stone. Het lijkt hem weinig te deren. Hij kijkt om in tevredenheid: "I've had such a cool life."

Bekijk een overzicht van boeken met de covers die Wolman maakte voor Rolling Stone. Uiteraard zijn deze boeken te koop tijdens de expositie!

« Terug naar het overzicht